Skip to main content

Hiztegia: bilaketaren emaitza

Errore mezua

Bilaketa azkarra Bilaketa aurreratua

1.láu. 1.láu, láua. (a). Adjektiboa. Llano, -a. Holanda oso laua da./ Paraje lauan dago zuen etxia. 2.lau. (a). Adberbioa. lau-lau. Llano. Tolosatik Donostiara lau-lau dago. LAU-LAU, sarri. . 3.láu, láua. (c). Izena. Lautada, aldaparik gabeko parajea. · Llanura, terreno llano. San Juango laua urak artuta egon zan./ Marino obia zan aldapan lauan baiño.
2.láu. (a). Zenbatzailea. Cuatro. Esaerak: lau ankán. (c). AdberbioaEsaera. lau-gaiñian. A cuatro patas. Zeukan mozkorrakin lau ankan aillegau zan etxera. Esamoldeak: lau paretak jo. Esapidea. "Toki bat txiki geratu, toki batean ito. Nik kalia probau dot, baiña gu basarriko gizonok lau paetak, lau baztarrak belaxe jotze ittu." (Lar Antz).” lau gorrixan egon. Esapidea. lau gorrixan bizi. "Beldurrez. Lau gorrixan bizi giñan polizia noiz etorriko. LAU ORRIXEN IKERA. (Aram.). «Beldurtuta, izututa. Lau orrixen ikera jarri na eiñ ddoten amesetiaz.» (Orm Aram).. content_copy bost orrixan bizi.
ánka. ohar bat 1.anka, ankía. (a). Izena. Pata, pie, pierna. Ipurditik belaunerainokoa iztar, eta belaunetik hankarainokoa berna da, baina guztia, anka. Dena dela, «pierna» eta «pie» izendatzeko ere, erabiltzen da anka. . Esamoldeak: 1.anka, ankía. (a). Izena. Pata, pie, pierna. Ipurditik belaunerainokoa iztar, eta belaunetik hankarainokoa berna da, baina guztia, anka. Dena dela, «pierna» eta «pie» izendatzeko ere, erabiltzen da anka. . lau ankán. (c). AdberbioaEsaera. lau-gaiñian. A cuatro patas. Zeukan mozkorrakin lau ankan aillegau zan etxera. ankía sartu. (a). Esapidea. Meter la pata. ánkak jaso. (c). du Esapidea. Ospa egin. Escapar, huir. Eskandalo demasa etara giñuan goizaldera kalian, baiña baezpada be, ankak jaso giñuzen serenua etorri baiño len./ Frantxesak anka jaso zittuala ta, erretirau zala ta, kitto. content_copy pólaiñak jaso. ankak erabilli. (c). Ihes egin, lasterka egin. Gero gerriek urten auen eta hankak ebali biher. (AA ArrasEus 228. o.).
anka geldíxan
anka geldíxan. (d). Adberbioa. Hankak mugitu gabe, boletan edo beste zerbaitetan (jokatu). Anka geldixan irabaziko lostake arek neri. Baita, abiadarik hartu gabe. Anka geldixan iru metroko saltua eitten zeban. . anka bakarrian. (b). Adberbioa. anka txuntxurrían. Hanka bakarka. · A la pata coja. Biurrittua eiñ eta anka txuntxurrían joan biar izan neban etxera. content_copy txínguan.
2.anka, ankía. (c). Toponimoa. Bada gurean terreno bat izen hau duena. Lursail luze eta aldapatsu baten barrenari esaten zaio. Ankia edo Ankabarrena deitzen zaio, eta izen arrunten moduan deklinatzen da. Lenengo Ankia labrau bia da./ Ankabarrenian ein zeben Artizkuak etxia.
láuki, láukixak. (d). Cuatrillizos. content_copy laukotx.
láuko, laukúa. (a). Izena. El cuatro (en los naipes).
láuko ogi, láuko ogíxa. (d). Izena. "Ogi hirukia eta hiru koskor zituena. Lau librakoa zen." (Lar Antz).
laukotx, laukotxa. Izena. Leintz. Cuatrillizos (abereetan batez ere).
laukúan. (c). Adberbioa. Al galope. Urrupain-go mutilla laukuan ibiltzen dok astuakin./ Zuen txakurra laukuan ikusi juat zelaixan bera./ Zaldixa laukuan joiak. Don.” content_copy jaikíxan.
lausárda
lausárda, lausardía. (d). Izena. botanika. Erodium cicutarium. Alfilerillo del pastor. Muga bazterretan, istingietan, eta abar egoten da. .
láuso. 1.lauso, lausúa. (d). Izena. Kristalean pegatzen den lurruna edo zikinkeria, ondo ikusten lagatzen ez duena. · El vaho o la suciedad que se pega al cristal y que no deja ver bien. Bentanako kristalagaittik pe esan izan zan lausua, lurruna, zikiña ero zera. Zikiñakin be egon leike lausotuta. Klem./ Antiajo onei lausua eitte jakue eta ezta ezer ikusten. 2.lauso, lausúa. Izena. Aidean geldi geratzen den hautsa edo lurruna. Gari joterakuan egundoko lausua eitte zan, ixa alkar ikusten etzala. Esamoldeak: lausúa eiñ. (d). zaio Aditza. Nublarse la vista. Eztakitt ze pasatzen jatan; ointxe be lausua ein jat bistan.
lausótu. (d). da Aditza. Kristal bat lurrundu edo zikindu. · Empañarse o ensuciarse un cristal. Lapiko lurrunakin ziero lausotu die kristalak./ Kristala zikiñakin be egon leike lausotuta.
lautára, lautaría. (b). Izena. Lautada, ordeka. · Llanada. Lautara ederra ein ddabe Arrate gaiñian./ Lautara edarrak dare Araban.