Skip to main content

Hiztegia: bilaketaren emaitza

Errore mezua

Bilaketa azkarra Bilaketa aurreratua

2.miñ. 1.míñ, míña. (a). Izena. miiñ. Mihina. Lengua. Granua daukat miñian./ Auraxe i zan urkamendixa; zela miiña paparrian bera etara-ban. Hil. (AA BergEus, 330. o.)” Oso adinekoek MII. Esamoldeak: mín zuríko, mín zurikúa. (c). AdjektiboaIzenlaguna. Hizketan leuna. · Meloso en el hablar. Leuna ero zera danian, min zurikua. Klem.” Zenbaitetan faltsoa, zurikeriazko berbetaduna. . min zatarraña euki, min zikiña euki. Esapidea. Ser malhablado. Min zatarra euki arren gaitzik bareko personia da. mín zatarréko, mín zatarrekúa. (c). Izenlaguna. min zikiñéko. Malhablado. Familixa guztia die min zatarrekuak. content_copy ao zatarréko. feedback mín garbíko. min garbixa euki. Esapidea. Ser bienhablado. Eztauka oso min garbixa. mín garbíko, mín garbikúa. (c). Izenlaguna. Maldiziorik botatzen ez duena. · Bienhablado. Karreterua izan arren min garbikua zan. Ant. miñ zikiñeko.. feedback mín zatarréko, ao zatarréko. mín púntatik kéndu. (b). Esapidea. Norbera esatear dagoena besteak esan. Neuk pe oixe esan bia neban. Min puntatik kendu dostazu. content_copy aotik kendu. mín púntan éuki. (b). Esapidea. Ia gogoratuan gauza bat. Min puntan daukat zure izena, baiña etxat etortzen. ohar bat 2.míñ, míña. (c). Izena. Mihina. · Badajo, tanto de campana o cencerro como de reloj de pared. Guk miña esaten dotsau, olako. onetxen moduko zer bat, uelakin barruan lotuta egoten da, taka, taka, taka, arek joten dau. Luis.” 3.míñ, míña. (c). Lengüeta.
mína, mínia. (a). Izena. miña. Mina. MI. ohar bat Esamoldeak: mínia ízan. (c). Esapidea. Aberastasun iturri handia izan. Taberna ori minia dok.
mina-zúlo
mina-zúlo, mina-zulúa. (c). Izena. El agujero de la mina. Zulo bat eiñaz baldin badoia, aitza zulatuaz, da minerala etariaz, ba mína zulúa; mina-zúluak esaten jau emen ezautzeittunei. Don.”
miñántz, miñántza. (c). Izena. Min txikia. · Dolorcillo. Miñantza sentitzen dot sorbaldan.
minbéra, minbería. (b). Izena. Min zorrotza ematen duena. · Que produce dolor físico agudo. Almorranak oso minberak die. Esamoldeak: minbéra éuki zerbait, minbería éuki zerbait. (b). Esapidea. minbéra. Tener dolorido. Minberia daukat orkatillia.”
minberátu. (c). da Aditza. Minbera bihurtu. · Enconarse un dolor o una herida. Uretan ibilli naiz da ixa itxixan neukan eridia minberatu jat.
minbízi, minbizíxa. (d). Izena. Cáncer. Minbizixa euki eban arek. Mertz.” Oso adinekoek bakarrik.. content_copy lontzena, kántzer, bizixán.
mínddu. (b). da du Aditza. Dolerse, hacer doler. Etza ba nerekin mindduta egongo lengunekuagaittik./ Eskua mintzen jata pelotan./ Etzaittut minddu nai.
minéral. 1.mineral, minerála. (c). Izena. miñeral. Minerales en polvo o en grano con los que se abonan prados y labradíos. Miñeralakin ondo abonau ezkero bedar fiñaua etortzen da./ Miñeralak urrian preziuan dare. Adinekoek MI. 2.mineral, minerála. (b). Izena. Meha-harria. · Mineral. Zulo bat eiñaz baldin badoia, aitza zulatuaz, da minerala etariaz, ba mina-zulua. Don.”
minéro, minerúa. (b). Izena. Minero.
mingáiñ.
mingáiñ
1.mingáiñ, mingáiña. (a). Izena. Mihina. Lengua. Mingaiña etara dost lotsagabe orrek. ” miñ eta mingaiñ Sin. gisa entzun ohi dira sarri.. 2.mingáiñ, mingáiña. (a). Izena. Mihinaren goi partea. · La parte superior de la lengua. Zuri-zurixa daukat mingaiña. 3.mingáiñ, mingáiña. (a). Izena. Ganadu mingaina, jaki ezaguna. · Lengua de vacuno. Mingaiña saltsan jan giñuan.
mingáinluze, mingáinluzia. (c). Adjektiboa. Isilik euki beharrekoak gordetzen ez dakiena. · Indiscreto en el hablar. Ari eziozu baezpada be ezer kontau, mingainluze samarra da ta. Lit.: "de lengua larga".. ohar bat
mingárri, mingarríxa. (c). Adjektiboa. Doloroso, -a (zentzu ez fisikoan). Mingarrixa da ikastolako umiei erderaz entzutia.
míngor, míngorra. (c). Izena. gallinago gallinago. Becacín. ohar bat content_copy istíngor.