Skip to main content

Hiztegia: bilaketaren emaitza

Errore mezua

Bilaketa azkarra Bilaketa aurreratua

destartálau. 1.destartalau. (a). da du Aditza. Destartalar(se). Destartalauta laga giñuan kotxia. 2.destartalau, destartaláua. (a). Adjektiboa. Destartalado, -a. Bizikleta destartalau batekin ibiltzen da.
destatu, destatua. Izena. Antzuola. "Ia galduta dagoen hitza, egurra neurtzeko kubikoa erabili aurreko neurria." (Lar Antz)
desténplau. (b). da Aditza. Destemplarse. Janda gero destenplau ein naiz.
déstenple, déstenplia. (c). Izena. Destemple. Sillan lo artu dot eta eztakitt destenplia ero zer daukaten, baiña enago ondo.
déstera
déstera, désteria. (c). Izena. éstera, desterarri. Pedalez mugitzen den zorroztarri borobila. · Rueda de afilar que se impulsa a pedal. Ganbarako desteran zorrozten zien kutxilluak.
desterrau. (b). Erbesteratu. · Desterrar
detallau. (b). du Aditza. Detallar. Len ori zeuan: lapurrak bai lenengo Bergaran-ero urtebete bat; ondo gauzak detallatzen zienian Santoñara-ero; fuera, e. Errespetua bai, e; oin gutxitxo oixe dago, oin billurrez bizi ga. Hil.”
détalle, détallia. (a). Izena. Detalle. Esamoldeak: detalliak artu. (b). Aditza. Coger los detalle. Arek detalle danak artukotsu.
dezente. dexente. 1.dézente. (a). Zenbatzailea. dexente. Bastante(s). Jente dezente etorri da jaialdira./ Perretxiku dezente dago aurten. Izenaren atzean normalean, baina aurretik ere entzuten da, zuzena den ez dakidan arren: Dezente diru batu dou. Bakarrean ere bai: Dezente ikusten da minifaldia. Sekula ere ez adjektiboaz edo adberbioaz: "dezente politta", "dezente urriñ". Horrelakoetan: bastante politta, bastante urriñ, urriñ samar.... 2.dézente, dézentia. (b). Adjektiboa. Handi samarra. · Bastante grande. Zaparrara dezentia ein ddau./ Mozkor dezentia arrapau giñuan atzo. 3.dézente, dézentia. (b). Adjektiboa. Itxurazkoa, on samarra. · Aceptable, decente. Eztaukat erropa formalik, jertse au da dezentiena.
dezidídu. 1.dezididu. (b). du Aditza. Erabaki. · Decidir. content_copy erabagi. 2.dezididu, dezididúa. (c). Adjektiboa. Ausarta. · Atrevido, -a, decidido, -a. Beti izan da dezididua.
dí-dá!. (c). Onomatopeia. "Ziszás, onomatopeya del acto de golpear." (Etxba Eib). Di-da, bi muturreko emon jotsan da lurrera.
di-di-di. Onomatopeia. ti-ti-ti. "Tartamudez; no poder decir algo correctamente. · Esan ezina. Azkenian berba eiñeran be, di-di-di-di urtetzen desta, ezin esan." (SB Eibetno)” ohar bat
diábru. 1.diabru, diabrúa. (a). Izena. El diablo. Infernuko diabrua baiño okerraua da. Etsaixa ere deitzen zitzaion eliz giroan. . Esamoldeak: diabrua baiño okerraua izan. Esapidea. Oso okerra, bihurria izan. Diabrua baiño okerraua zan txikittan. diábru gúztiak bat éindda be oláko olakóik. (d). Esapidea. Expresión de asombro. 2.diabru, diabrúa. (a). Adjektiboa. Okerra. · Travieso, -a. Mutiko diabru onekin ezin ddot burutu. "Díabru" da zenbait pertsona bihurriren ezizena. .