Sarrera nagusia
Kategoria gramatikala
Esanahia
Claro, limpio.
Esamoldeak
-
argi eta garbi.
(b).
Esapidea.
Clarísimo.
“Argi eta garbi esan notsan.”
-
lapurréta garbi, lapurréta garbíxa.
(b).
Esapidea.
Lapurreta nabarmena.
“Amar milla pezeta pagau giñuan bazkaixa; lapurreta garbixa.”
-
gárbi gerátu.
gárbi egon.
1.garbi geratu.
(b).
Esapidea.
Hil.
“Motorrakin pareta jo ta garbi geratu zuan./ An zeuan lurrian garbi.”
seko geldittu, garbittu.
2.garbi geratu.
(b).
Esapidea.
Quedar claro.
-
argialboko.
Aipamenak
| Aipamena bera | Egilea |
|---|
Laburpena
2.garbi.
(a).
Adberbioa.
Claro, limpio.
“Asuntua etzan garbi geratu./ Gauzak garbi esplikaidazu.”
ohar bat
Esamoldeak:
argi eta garbi.
(b).
Esapidea.
Clarísimo.
“Argi eta garbi esan notsan.”
lapurréta garbi, lapurréta garbíxa.
(b).
Esapidea.
Lapurreta nabarmena.
“Amar milla pezeta pagau giñuan bazkaixa; lapurreta garbixa.”
gárbi gerátu.
gárbi egon.
1.garbi geratu.
(b).
Esapidea.
Hil.
“Motorrakin pareta jo ta garbi geratu zuan./ An zeuan lurrian garbi.”
seko geldittu, garbittu.
2.garbi geratu.
(b).
Esapidea.
Quedar claro.
argialboko.
Claro, limpio.
“Asuntua etzan garbi geratu./ Gauzak garbi esplikaidazu.”
ohar bat
Esamoldeak:
argi eta garbi.
(b).
Esapidea.
Clarísimo.
“Argi eta garbi esan notsan.”
lapurréta garbi, lapurréta garbíxa.
(b).
Esapidea.
Lapurreta nabarmena.
“Amar milla pezeta pagau giñuan bazkaixa; lapurreta garbixa.”
gárbi gerátu.
gárbi egon.
1.garbi geratu.
(b).
Esapidea.
Hil.
“Motorrakin pareta jo ta garbi geratu zuan./ An zeuan lurrian garbi.”
seko geldittu, garbittu.
2.garbi geratu.
(b).
Esapidea.
Quedar claro.
argialboko.
