Skip to main content

Hiztegia: bilaketaren emaitza

Errore mezua

Bilaketa azkarra Bilaketa aurreratua

ortu-gáuza, ortu-gauzía. (c). Izena. ortuko gauza. Hortaliza. “Ortu-gauzia da aspaldixan gutxien karutu dana.”
ortú-mailluki, ortú-maillukixa. (c). Izena. Ortuan hartzen den marrubia, zelaikoaz bereizi nahi denean. “Platerkara maillukixa emon jostan, ortu-maillukixa.”
ortúari, ortúarixa. (d). Izena. Barazkia. · Hortaliza. “Berduria be esaten dou baiña. “Arek ortura dedikatzeittuk, ortuarixa etaratze juek”. Don.” Ia galdua. Ortuko gauza edo berdura erabili ohi da..
ortulan, ortulana. Izena. "Ortua lantzen duen pertsona. “ Joxe Mari oso ortulan txarra da." (Lar Antz).” ohar bat
ortúlau, ortúlaua. (c). Izena. Ortu handia eta ederra; ez da derrigorra lau-laua izatea. · Dícese de las huertas grandes y hermosas. “Ortulau ederrak dare Bolubarrin./ Len Madura guztia ortulaua zan.”
or. (a). Adberbioa. Hor. · Ahí. Esamoldeak: órtxe-órtxe. (b). Esapidea. Gutxi gorabehera. Baita justu-justu, ia-ia. “Aura, bi metrora ezpada ailegatzen be, ortxe-ortxe ibillikok./ Zarrabeitia bueltia irabazteko ortxe-ortxe ibili zuan./ Kotxia eztosk lagako, ta bizikletia be ortxe-ortxe.”
ortz. 1.órtz, órtza. (b). Izena. Lanabes baten hagina. · Púa de un utensilio. “Tenedoriai ortza apurtu jako./ Eskubara ortza sartu dot ankan.” Ik. ortz-bakar, ozbiko, bostortz, burdiñara. . 2.ortz, órtza. (b). Izena. Aho erdiko hagin zabal bakoitza. · Diente incisivo, paleta. “Ortza erdittik apurtu jat sagarra jaterakuan.” Agiñ da Bergaran hitz orokorra. . content_copy pála. Esamoldeak: ortzetakua artu. Esapidea. ortzetakua emon. "Golpea edo min hartu, eman; baita ustegabeko erantzuna, jokabidea ere. · Palo." (Lar Antz) content_copy narrukúa artu.
ortz-bakar. 1.ortz-bakar, ortz-bakarra. (d). Izena. orz-bakar. Ikatza ateratzeko eta xehetzeko erabiltzen zen tresna kirtenluzea. “Iketza etaatzeko-ta guk eukitze giñuan orz-bakarra; ortza ba atzamarra zan beste sendo ingurukua. Cand.” content_copy ikatz-kaku. 2.ortz-bakar, ortz-bakarra. (d). Izena. Nabarra.
osaba, osabía. (d). Izena. Tío.
osásun, osasúna. (a). Izena. Salud. “Osasun onekua izan da beti.” Esaerak: Gabien parranda ta goxien logure, gure umiok eztie osasunen gure. Esaera. Leintz. Osasuna, munduko ondasuna. Esaera. (Lar Antz). Esamoldeak: osasunákin urrátu. (b). Esapidea. Que rompas con salud! “Auto barrixa, e? Osasunakin urratu! .” Zerbait estrainatzen denean esana..
osasungárri, osasungarríxa. (c). Izena. Osasunerako ona. · Saludable. “Deskantsua osasungarrixa da.”
osasúntsu. content_copy osasúntsu, osasuntsu. feedback osasúntsu. 1.osasuntsu, osasuntsúa. (b). Adjektiboa. Osasun onekoa. · De buena salud. “Oso osasuntsua zuan zuen aittajuna.”